Algemeen Handelsblad, 6 juni 1922
Bron: Koninklijke Bibliotheek

De wreedheden der Turken

LONDEN, 6 Juni (N.T.A., draad1.) De correspondent der "Daily Telegraph" te New York meldt, dat het bericht dat de regeering der Vereenigde staten de uitnoodiging van Britannië heeft aangenomen om een vertegenwoordiger aan te wijzen in de commissie, die een onderzoek zal instellen naar de wreedheden in Anatolië, daar ter stede wordt beschouwd als een nieuwe stap van de regeering van Harding in de richting van deelneming van Amerika aan de internationale pogingen, die er op gericht zijn de wereldzaken in het reine te brengen.

De Washingtonsche correspondent van hetzelfde blad zegt: De beslissing heeft groote voldoening gewekt aan de zijde, van de groote groep Amerikanen, die gelooven dat Washington zijn humanitairen plicht doet, die rust op de christelijke mogendheden.

Dr. Mark Ward, die deel heeft genomen aan het Amerikaan reliefwerk in Anatolië, en drie andere Amerikanen, die de Turken uit Kharpoet hebben uitgewezen, zijn hier gisteravond uit Konstantinopel op weg naar Washington aangekomen, waar zij met het departement van Buitenlandsche Zaken zullen confereeren over het vraagstuk der wreedheden.

In een interview met de "Daily Telegraph" deelden zij mede, dat zij waren uitgewezen omdat zij relief hebben gebracht aan de christenminderheden, die de Turken juist wenschen uit te roeien. De Turken hadden in den oorlog een millioen Armeniërs geslacht. Thans ondergingen Grieken en andere christenen in de afgelegen deelen van Turkije een zelfde lot. Het was, zoo verklaarden zij, een uitroeiingsproces met voorbedachten rade. Deportatie was het middel, waarmede de Turken dit proces uitvoerden.

Dr. Ward beschreef enkele der jongste verdrijvingen, in het bizonder die van 30.000 gedeporteerden, die te Sivas waren verzameld en naar Bitlis verdreven waren. Op zijn minst 10.000 hunner waren onderweg tengevolge van honger en typhus omgekomen. Een Amerikaan had op een reis van een dag bijna 15.000 lijken langs den weg gezien. Alle kinderen, die daartoe in staat waren, waren verplicht om te voet te gaan, daar de moeders voedsel en het schamele beddegoed op den rug moesten torsen. Dientengevolge waren de kinderen de eersten, die den tocht moesten opgeven en langs den kant van den weg neervielen, waar zij stierven.

Colofon